Oda do radości

Anna Kazejak-Dawid (1979) — polska reżyserka, skończyła Wydział Reżyserii Filmowej i Telewizyjnej PWSFTViT w Łodzi. Jej etiudy dokumentalne i fabularne zdobyły nagrody na kilkudziesięciu festiwalach filmowych. Samodzielnym fabularnym debiutem pełnometrażowym Kazejak-Dawid były „Skrzydlate świnie” (2010). W 2014 wyreżyserowała „Obietnicę”, nagrodzoną w Gdyni, Wiedniu i Moskwie. Jest również znana jako twórczyni fabularnych seriali. W najnowszym obrazie „Fucking Bornholm” (2022) reżyserka porusza się pomiędzy gatunkami, balansując pomiędzy humorem a powagą poruszanych tematów.

Jan Komasa (1981) — polski reżyser i scenarzysta, absolwent łódzkiej PWSFTviT. Członek Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej (AMPAS). Dziełem, które zadecydowało o pozycji Komasy w polskim kinie, jest pełnometrażowy samodzielny debiut fabularny „Sala samobójców” (2011), obsypana nagrodami fabuła o problemach młodych ludzi i świecie wirtualnym. Kolejne dokonania Komasy okazywały się sukcesami zarówno kasowymi, jak i artystycznymi, jak „Miasto 44” (2014), nominowane do Oscara w kategorii najlepszy film nieanglojęzyczny „Boże Ciało” (2019) i „Sala samobójców. Hejter” (2020). W ostatnich latach Komasa rozwija działalność na rynku międzynarodowym.

Maciej Migas (1976), polski reżyser filmowy i telewizyjny, absolwent Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi. Realizuje filmy fabularne i seriale telewizyjne, koncentrując się na narracji opartej na postaciach, osadzonej we współczesnych realiach społecznych. W swojej twórczości często łączy elementy gatunkowe z realizmem emocjonalnym i silnym zmysłem obserwacji. Do tematu polskiej migracji powrócił w swoich późniejszych produkcjach „Londyńczycy” i „Londyńczycy 2”.